Omid ABZ 2021 ژوئن 24 آزادی

انسانیت

Blog image

ازاولین روزی که تصمیم گرفتم در مورد انسانیت بنویسم تقریبا بیش از دوماه میگذره و من همچنان به انتهای ان شناخت نرسیدم.

چون انسانیت یک دین گسترده است و مستقیما با جهان و کائنات در ارتباطه.

یه جورایی خدا انگار یه قانون حاکم به دنیا گذاشته که اگه اون رو رعایت کنی به کمال و اگه رعایت نکنی به تزلزل میرسی.

انسانیت از له نکردن یه مورچه که برای خودش زندست و زندگی میکنه گرفته تا رفتار ما با سایرانسان ها و حتی رفتارمان با خودمان .

راستی ، گفتم خودمان

خیلی جالبه،کسی که به انسانیت رسیده حتما به خودشناسی میرسه و کسی ام که خودش رو شناخته حتما انسانه.

ارتباط به ظاهر پیچیده اما ساده ای هست بین ایندو که موضوع نوشته های بعدی من خواهد بود.

انسانیت را بعضا میشه تو خیلی از حیوانات پیدا کرد، تناقض تلخیه اما واقعیت داره

خیلی از حیوانات از انسان ها هم انسان ترند.

به جزئیات وارد نمیشم اما اولین مولفه انسانیت وفا داریه که حیوانات این صفت را بیش از بعضی انسان ها در خود پرورانده اند .

انسانیت رو میشه تو نگاه راز آلود و عمیق یک نفر به عظمت طبیعت برای شناخت خدا پیدا کرد.

و اگه بخوام جزئی تر نگاه کنم انسانیت برمیگرده به روح و قلب آدم ها ، اینکه چقدر تحمل اذیت شدن دیگران رو دارند.

انسانی که انسان است قلبی به اندازه اقیانوس داره.

آنقدر بزرگ که میتونی بی پروا درونش شنا کنی و موج سواری کنی.

و انسانیت همون چیزیه که بین علاقه و کشش خودت و رنجش دیگران حد تعادل رو انتخاب کنی .

یعنی در کمال باور به رشد باور به دل نشکستن داشته باشی.

امید آقابالازاده